De werkgroep is van mening dat er een zeer lage kans is op nadelige effecten van de aanbevolen stappen en instrumenten, en dat cliënten vooral voordelige effecten zullen ondervinden van een diagnose. Dit wordt niet beschreven in wetenschappelijke literatuur, maar de werkgroep is van mening dat er altijd een verpleegkundige intake of anamnese hoort plaats te vinden. Daarom is deze aanbeveling sterk geformuleerd. Door op een sensitieve manier een verpleegkundige anamnese af te nemen kan een zorgprofessional meer begrip en kennis krijgen over de situatie van een cliënt. Door vragen te stellen over bijvoorbeeld de medische voorgeschiedenis, medicatiegebruik, comorbiditeit en voeding van de cliënt kan er meer inzichten worden opgedaan over het type incontinentie. Ook kunnen mogelijke oorzaken en verergerende factoren in kaart gebracht worden. Dit zou bij elke cliënt moeten gebeuren bij bijvoorbeeld beginnende klachten of verergering van klachten (zie momenten in aanbeveling). Rectaal bloedverlies, plotselinge incontinentie of verergering van de klachten zijn belangrijke noodsignalen en is bij elke cliënt aanleiding om te adviseren zo snel mogelijk een arts te raadplegen. Cliënten met klachten die dreigen langdurig te worden of klachten die de kwaliteit van leven erg beïnvloeden doen er goed aan contact te zoeken met een bekkenfysiotherapeut voor verdere diagnostiek en eventueel behandeling. Het is belangrijk om hierbij te zoeken naar een geregistreerde bekkenfysiotherapeut in de eerstelijn. Dit is geen beschermde titel. Dit dient te gebeuren in overeenstemming met eventuele andere behandelaars, bijvoorbeeld huisarts of medisch specialist. Adviseer daarom de client om de andere behandelaar op de hoogte te stellen.

Het is belangrijk dat er aandacht besteed wordt aan het feit dat er soms sprake is van potentieel behandelbare condities die bij kwetsbare ouderen wel FI kunnen veroorzaken dan wel verergeren (zie Tabel 3). Bijvoorbeeld darmziektes zoals de ziekte van Crohn, of condities die de mobiliteit en/of cognitie kunnen verstoren, zoals dementie, CVA, Parkinson of fracturen. Ook het gebruik van bepaalde medicaties, zoals laxantia en metformine bij DM2, kan FI veroorzaken of verergeren. Voordat de FI zelf behandeld wordt, is het van belang te achterhalen of deze andere aandoeningen behandeld kunnen worden.

Bij kwetsbare ouderen kunnen omgevingsfactoren ook belangrijk zijn. Slechte toegankelijkheid van toiletten kan een oorzaak zijn van FI, met name bij kwetsbare ouderen met functionele stoornissen. Slechte verlichting en obstakels op de weg naar het toilet kunnen met name bij verminderd gezichtsvermogen interfereren met de mogelijkheid om onafhankelijk naar het toilet te gaan. Tijdens een focusgroep met bewoners van een verpleeghuis werd aangegeven dat de toiletgang bemoeilijkt wordt omdat bijvoorbeeld de rolstoel niet kan draaien in het toilet. Soms heeft men ook te weinig kracht om op een knopje te drukken of aan een touwtje te trekken om hulp te vragen bij de toiletgang. De werkgroep voegt daar nog aan toe dat kleding, bijvoorbeeld broeken met lastige knopen en ritsen, er ook voor kan zorgen dat zelfstandig naar het toilet gaan bemoeilijkt wordt. Deze factoren kunnen FI veroorzaken of verergeren.

Het invullen van een defecatiedagboek en/of het afnemen van een gevalideerde vragenlijst naar de ernst van AI en/of de kwaliteit van leven kunnen ondersteuning geven bij de anamnese. Een vragenlijst geeft de cliënt ook de kans om de ervaren hinder te kwantificeren. Hierdoor kan een cliënt goed de situatie schetsen en is de kans groter dat er een passende behandeling of aanpak zal worden gevonden. De werkgroep is van mening dat het de voorkeur verdient dat de cliënt een dagboek of vragenlijst zelf invult. De zorgverlener kan de mate van interferentie van FI op het leven van de cliënt onderschatten en zich richten op zaken die van minder belang zijn voor de cliënt. Een uitwendige inspectie van het perianale gebied is niet noodzakelijk bij elke cliënt met klachten, maar kan wel worden uitgevoerd als de cliënt aangeeft iets te voelen, zoals wondjes of aambeien.