Wetenschappelijk onderzoek naar het perspectief van mensen met kanker op psychosociale ondersteuning en naar het gebruik van screeningsinstrumenten in de eerstelijn is beperkt voorhanden.

Uit de ervaring van zorgverleners blijkt dat mensen het prettig vinden dat er aandacht wordt besteed aan hun psychosociale welzijn, maar er is zeker niet altijd behoefte aan. Het gesprek erover aangaan kan iemand aanzetten om zelf na te denken over de eigen veerkracht en hun zelfmanagement stimuleren. Het stimuleert om een eventuele zorgvraag te formuleren. Een negatief punt voor sommige mensen kan zijn dat door het invullen van een signaleringsinstrument de problemen waarmee ze kampen, expliciet worden. Voor sommigen kunnen gevoelens zoals angst, schuld of schaamte voor de ervaren problemen optreden.

Voor mensen die moeite hebben met (begrijpend) lezen is er de ‘Eenvoudige tool Mijn Positieve Gezondheid’. Deze kan samen met een zorgprofessional ingevuld worden.

Uit interviews met professionals kwam naar voren dat de ervaring is dat patiënten de Lastmeter een ‘vervelend ding’ vinden, omdat het alleen over last gaat. Mensen vullen hem vaak niet serieus in, hooguit als de zorgverlener hem in een gesprek integreert.