Uit de systematische literatuurreview kwam een beperkt aantal studies naar voren die voldeden aan de inclusiecriteria. In totaal zijn 12 studies naar voren gekomen die relevante uitkomsten beschrijven voor de Nederlandse praktijk. Echter moet worden opgemerkt dat het bewijs zeer beperkt is en van een matige kwaliteit.

Een belangrijk uitgangspunt van een succesvolle behandeling is een goede behandelrelatie tussen de patiënt en de verpleegkundige . Een goede behandelrelatie creëert gunstige voorwaarden voor succesvolle afronding van de therapie, waaronder adequate communicatie. Die heldere communicatie is essentieel in het verstrekken van begrijpelijke informatie omtrent het behandelplan van de patiënt . Ook is goede communicatie van belang voor het toepassen van motiverende gespreksvoering, waarvan bekend is dat het een positief effect heeft op het voltooien van de behandeling bij tbc-patiënten .

Toepassing van DOT/ VOT ter ondersteuning van de therapietrouw is het meest uitgebreid onderzocht in de huidige literatuur. Daarbij is zowel gekeken naar de individuele effectiviteit van de interventies, als het verschil in effectiviteit tussen de interventies. De gemiddelde therapietrouw van patiënten is gelijk of hoger indien VOT wordt ingezet, dan wanneer DOT wordt ingezet . Wel is er een aantal uitdagingen verbonden aan het toepassen van VOT in de praktijk. Zo zijn niet alle patiënten in het bezit van een smartphone, dit is met name een probleem voor risicopatiënten (ouderen, mannen, laagopgeleide personen en personen met een laag inkomen) . Andere uitdagingen die in de literatuur genoemd werden met het toepassen van VOT waren technische problemen, het vergeten van afspraken of hebben van conflicterende afspraken, patiënten die zich buiten het zicht van de camera bevonden, verkeerd gebruik van de smartphone .

Ook is het verschil onderzocht tussen reguliere vormen van DOT verstrekt door verpleegkundigen versus DOT uitgevoerd door naasten of community health workers. Daaruit is gebleken dat patiënten die DOT ontvangen van naasten of community health workers vaker de behandeling voltooien .

Uit de literatuurstudie komt tevens naar voren dat het bieden van psychosociale-/economische ondersteuning de therapietrouw bevordert. Het verstrekken van steun in de vorm van een onkostenvergoeding neemt (deels) financiële barrières weg, waardoor de juiste zorg toegankelijker wordt . Met name bij gemarginaliseerde groepen zoals drugsgebruikers, ex-gedetineerden, dak- en thuislozen heeft dit een positief effect . Naast het bieden van financiële steun is het belangrijk dat er oog is voor de sociale problematiek van patiënten . Sociale zorg omvat daarbij het verstrekken van ondersteuning aan patiënten bij dakloosheid en huisvesting-, werk-, immigratie- en financiële problemen . Om de effectiviteit van interventies te optimaliseren zullen verschillende interventies gecombineerd moeten worden ingezet op geleide van de individuele zorgbehoefte van de patiënt en het potentiële risico op therapieontrouw .