Volgens de werkgroep is het belangrijk om zowel somatische als psychiatrische/(psycho)geriatrische diagnostiek te doen wanneer je in aanraking komt met een patiënt met vervuiling, hoarding en zelfverwaarlozing, aangezien deze comorbiditeit hoog is.
De werkgroep geeft aan dat het voor verpleegkundigen en verzorgenden belangrijk is om holistisch te kijken, naar problemen in de breedte. Dus de behandeling moet zich niet richten op een aspect, maar op alle aspecten (holistische behandeling). Vervuiling maakt deel uit van een breed aspect van ziek zijn en daar is ondersteuning bij nodig, bijvoorbeeld in de vorm van woonbegeleiding maar ook behandeling van de cognitieve vaardigheden. Ook moet gekeken worden naar alles wat er aan de problemen ten grondslag ligt. Een samenhangende aanpak van problemen houdt ook in dat tijdig contact wordt gezocht met andere professionals.
De werkgroep merkt op dat je als professional feitelijk mag benoemen wat je zintuigelijk waarneemt. Je mag de woning of de cliënt echter niet veroordelen. Voor een vertrouwensband met de cliënt is een respectvolle bejegening een belangrijk voorwaarde.