Communiceren met mantelzorger(s) over de draagkracht en de draaglast is essentieel in het voorkomen of verminderen van overbelasting. Mantelzorgers geven aan dat zij zich niet gezien en gehoord voelen en dat zij niet erkend worden als deskundige in de zorg. Tegelijkertijd herkennen zij zich vaak niet in de term mantelzorger. Daarnaast bespreken mantelzorgers soms (bewust of onbewust) informatie niet met professionals omdat zij bang zijn dat de professionele zorg minder wordt, te veel zorg wordt overgenomen of dat de naaste voor wie men zorgt opgenomen wordt in een verpleeghuis en mantelzorgers de regie verliezen. Allerlei gevoelens en denkbeelden kunnen een rol spelen in de communicatie over de zorg. Denk hierbij ook aan plichtsgevoel, verhoudingen met familieleden, en schaamte of schuldgevoel als de belasting van de zorg te groot wordt (Belanger et al., 2017; werkgroep Mantelzorg; focusgroep Mantelzorg Bijlagen Module 3, bijlage 10.5).