Uit de literatuur komt geen informatie over gewenste of ongewenste effecten rondom het bespreken van veranderende seksuele gezondheid. De werkgroep is van mening dat de levensfase waarin de patiënt verkeert, maar ook diens cultuur, religie, waarden en normen, van invloed kan zijn op het initiëren van een gesprek en het bespreken van veranderende seksuele gezondheid. Vooral ouderen praten soms minder makkelijk over seksualiteit, maar ook pubers en jongvolwassenen kunnen terughoudendheid en/of schaamte ervaren rondom dit thema. Daarnaast kan ook de vrees voor vooroordelen van de zorgprofessional meespelen. De zorgprofessional dient zich hiervan bewust te zijn.

In het algemeen lijkt met name tijdig starten met psycho-educatie met instemming van de patiënt (en diens partner) een positief effect te hebben op de seksuele gezondheid en geen nadelen te hebben. De evidentie hiervoor is alleen duidelijk onderzocht bij mensen die kanker (hebben gehad) en dan met name voor mannen met prostaatkanker en bij vrouwen met borstkanker of gynaecologische kanker. Voor ouderen, mensen met andere chronische ziekten of een lichamelijke beperking waren er geen systematisch reviews geïncludeerd.