Beschrijving van het instrument; Doel/achtergrond

Met de Groningen Activiteiten Restrictie Schaal (GARS) wordt de zelfredzaamheid met betrekking tot Activiteiten van Dagelijks Leven (ADL) en beperkingen in Instrumentele of Huishoudelijke Activiteiten van Dagelijks Leven (HDL) in kaart gebracht. De oorspronkelijke versie van de GARS ontwikkeld door Kempen en Suurmeijer (1990) bestaat uit 18 items waaronder 11 ADL-items en 7 Huishoudelijke Activiteiten Dagelijks Leven (HDL), oftewel Instrumentele Activiteiten Dagelijks Leven (IADL) items.

Afname

De GARS is mondeling alsook schriftelijk af te nemen. In de oorspronkelijke versie van de GARS (Kempen and Suurmeijer, 1990) werden de 18 items gescoord op een 5-puntsschaal. In de latere versie van Suurmeijer et al. (1994) is voor de antwoordcategorieën een 4-puntsschaal gehanteerd, variërend van “kan ik geheel zelfstandig zonder enige moeite” (1) tot “kan ik niet zelfstandig, maar alleen met hulp” (4) (Suurmeijer et al., 1994). De totaalscore kan variëren tussen de 18 (duidend op geen beperkingen) en 72 (duidend op ernstige beperkingen).

Afnameduur

In de literatuur is geen informatie gevonden over de afnameduur van de GARS-schaal. De website meetinstrumentenindezorg.nl geeft een indicatie voor een afnameduur van 5-10 minuten.

Verkrijgbaarheid

De GARS is verkrijgbaar op de website van meetinstrumentenindezorg.nl.

Onderbouwing

Voor deze uitgangsvraag is uitsluitend gekeken naar de eigenschappen van de GARS als meetinstrument om de mate van ADL-zelfstandigheid in kaart te brengen.

Validiteit

De inhoudsvaliditeit van GARS voor mensen met reuma is bevestigd in eerder uitgevoerde studies waaronder .

Constructvaliditeit: De constructvaliditeit van de GARS-18 werd onderzocht in de studie van Suurmeijer et al. (1994) bij een onderzoekspopulatie van mensen met reuma. Hiervoor is de samenhang van de GARS gemeten met andere instrumenten die lichamelijke problemen en subjectieve gezondheid meten. In het kader van samenhang tussen meetinstrumenten beschouwt de COSMIN een correlatiescore van bijvoorbeeld spearman brown van >0.70 als goed . De ADL-subschaal van de GARS vertoont zoals verwacht een sterk een verband met de Fysieke Mobiliteit subschaal van de Nottingham Profile (Spearman Brown r =0.77) en de somatische symptomen subschaal van de Karnofsky Performance Status Schaal (Spearman Brown: r= 0.64). Een sterke samenhang tussen de GARS-ADL en algemenere instrumenten kon zoals verwacht niet worden aangetoond voor de Overall Evaluation of Health (OEH) (-0.39), en de Somatic Symptoms Subschaal van de General Health Questionnaire (GHQ-SS) (Spearman Brown: r=0.26). Er is dus sprake van voldoende constructvaliditeit van de GARS bij afname bij mensen met reuma.

Metzelthin et al. (2011) vonden eveneens een beperkte correlatie tussen GARS-ADL subschaal en de Groningen Frailty Indicator (GFI), Spearman (Spearman Brown: r= 0.54), de Tilburg Frailty Indicator (TFI) (Spearman Brown: r= 0.58) en de Sherbrooke Postal Questionnaire (Spearman Brown: r= 0.41) die kwetsbaarheid van kwetsbare ouderen meten. Ook de correlaties van de gehele GARS schaal met de beschreven instrumenten was ≤ 0.70. De matige correlaties konden verwacht worden gezien de beschreven instrumenten twee onafhankelijke constructen meten, waarbij de GARS-ADL zich richt op ADL-zelfstandigheid en de andere instrument op kwetsbaarheid. Er is dus sprake van een voldoende mate van constructvaliditeit van de GARS voor de afname bij thuiswonende kwetsbare ouderen.

Betrouwbaarheid

Interne consistentie: De interne consistentie van de GARS is in de studie van Suurmeijer et al. (1994) bepaald door de rho waardes voor betrouwbaarheid vanuit de principes van Item Response Theorie (IRT) te berekenen. Deze lieten een sterke mate van interne consistentie zien door een rho-waarde van 0.94 voor de totale score van de GARS en een rho-waarde van 0.90 voor de ADL-schaal van de GARS. Er is dus sprake van een goede mate van interne consistentie van de GARS voor de afname bij mensen met reuma.

Overwegingen uit de werkgroep over de hanteerbaarheid

De werkgroep geeft aan maar voor een deel bekend te zijn met de GARS-schaal en geeft aan dat dit meetinstrument in de praktijk nauwelijks gebruikt lijkt te worden in de ADL-relevante zorgsettingen om de ADL-zelfstandigheid van zorgvragers vast te stellen.

Conclusie