Het literatuuronderzoek heeft drie studies opgeleverd . De studiekarakteristieken staan in tabel 12 bij de verantwoording van uitgangsvraag 4. De studie van McGuckin (2001) heeft een gedragsmodel op basis van patiënteducatie voor het verhogen van de naleving van handhygiëne door zorgverleners geëvalueerd . De interventie bestond uit educatie over het belang van handhygiëne van zorgverleners waarbij patiënten werden aangemoedigd om aan zorgverleners te vragen of zij hun handen hebben gewassen. Het gebruik van zeep en de frequentie van handen wassen nam met 50% toe tijdens de interventie.
In de studie van Stewardson (2016) is het effect van prestatiefeedback en patiëntparticipatie onderzocht op de naleving van handhygiëne van zorgverleners . Eén groep zorgverleners ontving prestatiefeedback op de naleving van handhygiëne, de tweede groep ontving prestatiefeedback in combinatie met patiëntparticipatie en de derde groep diende als controlegroep. In deze studie was de naleving van handhygiëne in alle groepen aanzienlijk verbeterd, waaronder ook in de controlegroep. Er was dus geen significant effect gevonden voor de interventies, maar wel een ziekenhuis brede verandering.
De studie van Sunkesula (2017) heeft de impact van een gecombineerde interventie voor patiënten, waaronder educatie en het plaatsen van een fles handdesinfectie aan het bed, op de besmetting van de handen van patiënten onderzocht . De interventie resulteerde in een verminderde besmetting van de handen van de patiënten.
Conclusie
Het betrekken van cliënten bij handhygiëne lijkt een positief effect te hebben, echter laten niet alle studies een significant effect zien en verschillen de studies in interventie en uitkomstmaten .
(Kwaliteit: lage tot zeer lage kwaliteit van bewijs)