Hieronder beschrijven we de conclusies die getrokken kunnen worden uit de wetenschappelijke literatuur, de grijze literatuur en de focusgroepen.

Uit de wetenschappelijke literatuur blijkt dat een (multidisciplinair) overleg met de mogelijkheid om een open gesprek met elkaar aan te gaan over (het omgaan met) zelfverwaarlozing, van belang is voor verpleegkundigen die werken met zichzelf verwaarlozende ouderen.

Uit de grijze literatuur komen de volgende aandachtspunten voor samenwerking binnen organisaties naar voren: teamleden moeten elkaar steunen en out of the box denken, maak één ervaren teamlid aanspreekpunt voor de cliënt en de teamleden, zoek zo snel mogelijk hulp bij een (ervaren) collega over hoe het beste te handelen en/of bij behoefte aan ondersteuning. Aandachtspunten voor samenwerking met externen zijn: neem snel contact op met andere professionals (bijv. meldpunt GGD/gemeente), stem alle zorg voor de cliënt op elkaar af, maak ketenzorgafspraken op regionaal niveau.

Uit de focusgroep met professionals blijkt dat de volgende punten van belang zijn voor een goede samenwerking tussen de betrokken partijen: wederzijdse erkenning en waardering van elkaars expertise, korte lijntjes, kennis vergroten, handvatten bieden bij het gesprek (met cliënt en tussen professionals onderling), gezamenlijk op huisbezoek, sociale kaart die taken en verantwoordelijkheden per organisatie inzichtelijk maakt, multidisciplinair overleg om tot een gezamenlijke visie te komen.