Aanbeveling 4

Dit kan worden bereikt door de volgende aanpak:

• Raadpleeg voor de evaluatie het zorgplan en de hierin beschreven acties;
• Besteed in een gesprek met de zorgvrager ook aandacht aan het proces van de zorgverlening en de mogelijke samenwerking met andere betrokkenen (de zorgvrager, de zorgverlener, naasten en andere disciplines). Ga na hoe de zorgvrager zijn eigen inspraak in dit proces ervaart;
• Ga bij de zorgvrager na of er sprake is van nieuwe behoeften en vervolgacties;
• Evalueer met collega zorgverleners in overleggen zoals het multidisciplinair overleg (MDO) of en hoe de acties hebben bijgedragen aan het verminderen van de risico’s;
• Rapporteer de uitkomsten van het evaluatiegesprek in het zorgplan en breng andere zorgverleners indien nodig op de hoogte.

Onderbouwing

Op het Kennisplein van Zorg voor Beter wordt aangegeven dat er verschillende redenen kunnen zijn voor een evaluatie in het kader van risicosignalering. Er wordt een zestal voorbeelden aangegeven, die aanleiding geven voor een vroegtijdige evaluatie: wanneer (1) acties geen effect hebben, (2) de situatie van de cliënt of mantelzorger wijzigt, (3) de lichamelijke of psychische toestand van de cliënt verslechtert of verbetert, 4) je een “niet-pluis”-gevoel hebt, (5) de cliënt of zijn familie behoefte heeft aan evaluatie of (6) andere zorgverleners aangeven zich zorgen te maken.

Van Halem en Groot (2016) beschrijven in hun hoofdstuk het belang van een voortdurende evaluatie tijdens de uitvoering van de zorg met de zorgvrager over hoe het zorgproces verloopt en in hoeverre het gehele zorgproces (verkennen, plannen en doen) heeft bijgedragen aan het verminderen van de risico’s. Een gesprek met de zorgvrager richt zich op a) duidelijkheid krijgen of doelen bijgesteld moeten worden en/of b) er verder nog sprake is van nieuwe behoeften en problemen die om vervolgacties vragen.

Van Halem en Groot (2016, p.34) en het Kennisplein Zorg voor Beter bieden inhoudelijke voorbeeldvragen aan die de zorgverlener samen met de zorgvrager kunnen gebruiken in de bespreking van het ADL-zorgproces.

In het gesprek moet aandacht zijn voor het proces van de zorgverlening, de samenwerking met alle betrokkenen (de zorgverlener, de zorgvrager, zijn/haar vertegenwoordiger en andere disciplines) en de manier waarop de zorgvrager zijn/haar inspraak in het zorgproces ervaren heeft. Naast het gesprek met de zorgvrager is ook evaluatie tussen de betrokken zorgverleners onderling, bijvoorbeeld in de vorm van een MDO (Zorg voor Beter Kennisplein, 2020). Uitkomsten van de evaluatie met de zorgvrager en met de andere betrokken zorgverleners worden gerapporteerd in het zorgdossier. Indien nodig wordt het zorgplan bijgesteld om de continuïteit van de zorg te waarborgen (Zorg voor Beter Kennisplein, 2020) en collega’s en andere betrokken disciplines goed op de hoogte te houden van de voortgang en eventuele aanpassingen .

Overwegingen vanuit de werkgroep

De werkgroep herkent de principes van het samen evalueren van de uitgevoerde acties en ziet een toegevoegde meerwaarde hiervan in het toepassen van risicosignalering in de ADL-zorg. Het evalueren tijdens de ADL-zorg wordt hierbij door de werkgroep als belangrijk ervaren zodat deze acties voor het signaleren van mogelijk risico’s ook kunnen blijven aansluiten bij de situatie van de zorgvrager op dat moment.

Conclusie