Volgens de werkgroep kunnen bestaande werkprocedures en protocollen handvatten bieden bij de afweging of ingrijpen bij cliënten in een vervuild huishouden gerechtvaardigd is. De stappenplannen uit de Richtlijn Signaleren en omgaan met zorgmijding in de eerste lijn, de Handreiking Gegevensuitwisseling in de bemoeizorg, de Handreiking privacy en gegevensdeling wijk-GGD’er en de Meldcode huiselijk geweld kunnen hierin helpend zijn. Aanvullend kan nog de stap zitten dat de professional met de cliënt mogelijke alternatieven bespreekt. Vervolgens proberen zij samen tot een compromis te komen en gaan dat uitproberen. De professional spreekt met de cliënt af dat als er geen verandering komt, hij of zij genoodzaakt is om actie te gaan ondernemen (bijv. melding richting GGD, verslavingszorg, RIBW et cetera). Dat is de stok achter de deur. Bij voorkeur wordt deze afspraak vastgelegd (informeel document, geluidsopname telefoon etc.). Bij vervuilde huishoudens zijn verschillende soorten professionals betrokken. Dit betekent dat de stappen die moeten worden doorlopen kunnen verschillen per professional. Verder geeft de werkgroep aan dat een sociale kaart of wegwijzer met relevante organisaties (en contactgegevens) in de regio inzichtelijk kan maken hoe tussen de verschillende partijen kan worden geschakeld en hoe in de breedte maar ook verticaal kan worden opgeschaald.